مسترمووي - دانلود فيلم و سريال بدون سانسور kut.st/mrmovie1
‫بالاخره پیدات کردم!
‫ماری؟
‫جایی واسه فرار باقی نمونده
‫می‌دونم اون بالایی، ماری
‫نمی‌تونی فرار کنی
‫من ضعیف و کُندم، ‫ولی نیازم خیلی شدیده
‫دارم میام سراغت، ماری
‫ترجمه از: ‫امـیـر سـتـارزاده ‫AM1Я H1tmaN
‫حدس می‌زنم اون بالا ‫واسه خودت سنگر گرفتی
‫دختر باهوشی هستی
‫ولی حالا، دیگه باید تموم بشه
‫من اسلحه دارم، ماری
‫یه نارنجک دستی هم دارم
‫نیازی به خشونت و
‫زورآزمایی یا...
‫استفاده از مواد منفجره نیست
‫اگه فقط به این سوال ساده‌ جواب بدی
‫آمریکایی‌ها پشت دیوارهای شهرن
‫وقت واسه بازی نیست
‫فقط باید بهم بگی «دریای آتش» کجاست!
‫اتین، من ترسیدم
‫ازت می‌خوام بیای خونه
‫لطفاً بیا خونه
‫پروفسور
‫حالت خوبه؟
‫نه
‫نه، پروفسور حالش خوب نیست
‫اینجا جای مناسبیـه
‫واسه چی؟
‫آخرین درسی که از پروفسور یاد می‌گیری
‫اینکه وقتی روحت داره زمین رو ترک می‌کنه
‫خودت متوجهش میشی
‫می‌تونی کل زندگیت رو در قالب لحظات ببینی
‫این پیام از لندن برای مردم فرانسه‌ست ‫«چهار ماه قبل»
‫یه پیغام کاملاً شخصی
‫ناله‌های طولانی ویولن‌های پاییز
‫تکرار می‌کنم
‫ناله‌های طولانی ویولن‌های پاییز
‫ممنون
‫خانم منک، قبل غذا خوردن ‫باید داروتون رو بخورید
‫خب، داروم رو خوردم عزیزم. ‫شنیدی که.
‫نه، شنیدم ظرف قرص رو ‫برداشتی و تکونش دادی
‫ولی قرص رو نخوردی
‫می‌دونم، خیلی رو مخم
‫نه، تو خیلی محشری
‫ولی قسم می‌خورم این قرص‌ها رو ‫برای اسب‌ها درست کردن
‫دکتر گفت اگه نخوری‌شون ‫قلبت از کار میفته
‫اون‌وقت کی این سوپ بی‌نظیر رو ‫برام درست کنه؟
‫این شد. حالا می‌تونی غذا بخوری.
‫خانم منک، به‌نظرت توی بهشت
‫واقعاً خدا رو رو در رو می‌بینیم؟
‫ممکنه
‫اگه کور باشی چی؟
‫توقعم اینـه
‫که اگه خدا می‌خواد چیزی رو ببینیم
‫می‌بینیمش
‫اتین؟ چی شده؟
‫بی‌بی‌سی از لندن
‫«آهنگ پاییز» رو خوندن
‫سه خط اول «آهنگ پاییز»
‫«آهنگ پاییز» چیه؟
‫شعری از «پل ورلن». علامتِ توافقی‌مون
‫که آمریکایی‌ها دارن میان
‫بریتانیایی‌ها هم دارن میان
‫یعنی الان کلی کار داریم
‫مشکلی نیست اتین. ‫کاری رو که لازمه انجام میدم.
‫باید حواسمون به بندر، ‫محوطه‌ها و جاده‌ها باشه
‫حواسم هست
‫نه سوفی، تو... دکتر گفت باید استراحت کنی. ‫اضطراب ممکنه برات...
‫خطرناک باشه
‫حالا که شعر رو خوندن، چطور ‫می‌تونی کاری که لازمه رو بکنی؟
‫خیلی راحت حرفای دکتر رو نادیده می‌گیرم
‫نه، اگه کاری هست، من انجامش میدم
‫ماری، تو نمی‌تونی...
‫چطور می‌تونی آمار ‫رفت و آمد کشتی‌ها رو بگیری؟
‫ماری می‌تونه پیغام‌ها رو جمع کنه
‫و تو؟
‫تو چیکار می‌کنی؟
‫اتین
‫نمی‌خوای قبل مرگت یه‌کم زندگی کنی؟
‫- ماری ‫- بله؟
‫وقتی سوپت رو تموم کردی، ‫باید بری سراغ ماکتی که پدرت ساخته
‫و تمام خیابون‌هایی که به کلیسا و نانوایی
‫منتهی میشن رو بشناسی
‫توی روزهای آینده سرت خیلی شلوغ میشه
‫دوباره ازم بخواه
‫چی؟
‫قبلاً یه بار بهت گفتم که اگه تو ازم بخوای
‫شاید یه روز باهات بیام
‫پس لطفاً، دوباره ازم بخواه
‫عمو اتین
‫همراهم به این دنیا میای؟
‫آره
‫آره، میام
‫خانم منک!
‫خانم منک، ما داریم می‌ریم بیرون
‫منظورت از «ما» چیه؟
‫منظورش ماییم
‫می‌ریم یه قدمی بزنیم
‫چیش اینقدر عجیبـه؟
‫خیلی‌خب
‫کلاهت، اتین
‫قبلاً هیچوقت بدون کلاهت ‫از خونه بیرون نمی‌رفتی
‫هنوز اینجاست
‫چطور شده؟
‫شبیه برادر کوچیکترم شده
‫بابا گفت قبلاً مثل یه ببر بودی
‫ببر
‫آره، قبلاً مثل یه ببر بودم
‫و دوباره میشی
‫دوباره میشی
‫ممنون
‫خدایا
‫آره. اتین هستم.
‫یا چیزی که ازش باقی مونده
‫از این به بعد، خودم میام دنبالِ نون
‫حالا مطمئن شدم که پیروز می‌شیم
‫این یکی سوخته و برای خوردن نیست
‫خوش برگشتید، قربان
‫سوفی؟ برگشتیم
‫نون سوخته‌ست
‫حالت خوبه؟
‫الان وقت احوال پرسی نیست
‫شانزده گروه
‫هی
‫گرسنه‌ای؟
‫آره، ممنون
‫- عصام رو بیاری سریع‌تر میام ‫- کجا دارید می‌رید؟
‫- کلی کار داریم ‫- کلی کار داریم!
‫قراره یه کشتی با پرچم هلند ‫از روتردام بیاد
‫کشتی تجاری «باتیستا مِی»
‫گمونم سیمان و بتن با خودشون میارن
‫شماره‌ی ثبتش چیه؟
‫آر دی 1 1 2 3
‫صدای چکمه میاد. با نوک فلزی
‫چیزی صید کردی؟
‫هنوز نه
‫این چیه؟
‫تکلیفمـه
‫من نابینام، واسه همین ‫به خط بریل نوشته شده
‫اون‌وقت روی این کاغذ چی نوشته؟
‫برام بخونش
‫«ناخدا نیمو داشت با ‫فصاحتی گیرا سخن می‌گفت.
‫آتش در چشمانش و شور در ‫حرکاتش او را متحول کرد.
‫او کشتی را دوست داشت مانند ‫پدری که فرزندش را دوست دارد.»
‫از یه کتابـه. ‫«بیست هزار فرسنگ زیر دریا».
‫داریم توی مدرسه می‌خونیمش ‫بعلاوه اثر یه فرانسویـه
‫ماهیگیری‌ـت پر بار!
‫ممنون
‫ماری، گاهی این مهارتِ ‫بی‌نظیرت منو می‌ترسونه
‫خب، اگه اون کار رو می‌کردم ‫باید با خواهرم سر و کله می‌زدم
‫دود؟
‫لعنتی!
‫سوفی؟
‫سوفی! کجایی؟
‫سوفی!
‫نه. نه. سوفی
‫نه، نه، نه، نه
‫- اتین؟ ‫- اینجام!
‫چی شده؟
‫قلبش گرفتـه
‫اون...
‫صبر کرد تا مطمئن شد ‫که می‌تونم جاشو بگیرم
‫اون هیچ‌وقت ازم قطع امید نکرد، حتی ‫بعد اینکه خودم از خودم قطع امید کردم.
‫ما کاری رو که شروع کردی تموم می‌کنیم
‫کارت رو تموم می‌کنیم. قول میدم.
‫ما تمومش می‌کنیم
‫سوفی
‫اتین، من سعی دارم کاری رو که ‫خانم منک شروع کرد تموم کنم،
‫ولی بدون تو نمی‌تونم
‫اینجا بهت نیاز دارم. خواهش می‌کنم.
‫دیگه صبرم سر اومده، ماری!
‫بالاخره
‫پیدات کردم
‫امروز
‫این لحظه
‫اینجا تموم میشه
‫آلمانی‌ها دیگه دارن درمونده میشن
‫ماری در امان نیست
‫برو پیشش و ازش محافظت کن ‫تا آمریکایی‌ها برسن
‫چشم
‫وقتی ماری رو دیدی
‫بهش بگو یه ببر، مُرده باشه ‫خوشحال‌تره تا اینکه توی قفس باشه
‫اون منو آزاد کرد
‫ازش تشکر کن
‫مشکلی نیست
‫تو پسر خوبی هستی، ورنر فنیگ
‫تو پسر خوبی هستی
‫نذار این جنگ نابودت کنه
‫از ماری محافظت کن
‫قول میدم
‫بابا، اگه داری گوش میدی
‫به قدرتت نیاز دارم
‫چرا داری با پدرت حرف می‌زنی؟
‫می‌خوای بدونی چه بلایی سرش اومده؟
‫پس بهت میگم
‫بعد از اینکه تو رو اینجا گذاشت،
‫رفت پاریس تا گشتاپو رو گمراه کنه ‫«پاریس - جولای 1943»
‫متأسفانه گشتاپو برای پدرت ‫برنامه‌های دیگه‌ای داشت
‫هیچوقت نایست
‫هیچوقت تردید نکن
‫زیاد توی این کار ماهر نیستی، آقای لبلانک
‫و حالا، خیلی آروم و بی سر و صدا
‫باهام میای
‫آره، لبخند می‌زنی چون اونا ‫دوستای قدیمی‌ـت هستن
‫یه زمانی کلید همه‌ی قفل‌ها دستت بود
‫ولی الان، فقط به یه کلید نیاز داری
‫می‌تونی برش‌داری
‫مال خودتـه، برش دار
‫برش‌دار. در رو باز کن و برو
‫برو هر جا که دوست داری
‫برو یه رستوران گرون‌قیمت
‫یه بطری شراب برای خودت بخر
‫بوی خوش زندگی رو استشمام کن
‫من شراب ارزون روی میز آشپزخونه رو ترجیح ‫میدم. می‌تونی همه‌جاش بوی زندگی رو حس کنی.
‫شجاعتت اصلاً برام مهم نیست
‫توی جنگ، شجاعت مثل...
‫برگ درخت‌هاست، فراوان و بی‌فایده
‫باد با خودش می‌بره
‫تو هیچ اهمیتی برام نداری
‫برام مهم نیست بمیری یا زنده بمونی
‫تو یه افسر ارشدی، ‫چی از جونم می‌خوای؟
‫من
‫ارشدترین افسر واحدِ یک هستم.
‫وظیفه‌ی من اینـه که همه‌ی ‫سنگ‌های قیمتی اروپا رو جمع کنم
‫و تحویل «رایش» بدم
‫من توی کارم ماهرم
‫این مدت موفق بودم
‫به جز یه مورد
‫دارم دنبال یه الماس به‌خصوص می‌گردم
‫واسه کلکسیون خصوصی هیتلره؟
‫یا شایدم واسه خودتـه
‫تو مریضی
‫بوی مریضی میدی
‫روال این بعد از ظهر از این قراره:
‫از الان تا غروب آفتاب
‫از دستوراتی که بهت دادن سرپیچی می‌کنی و
‫سعی می‌‌کنی این الماس گران‌بها رو ‫برای خودت برداری
‫اگه بهم نگی کجاست
‫بهت شلیک می‌کنم
‫وسط کله‌ات، توی همین اتاق، ‫قبل از اینکه شب بشه.
‫ولی من که همین الانشم مُردم
‫و تو هم نمی‌تونی یه آدم ِمُرده رو تهدید کنی
‫خیال می‌کنی هیچی بهم نگفتی، ‫ولی همین الانشم توی این مدت کم
‫چیزای زیادی بهم گفتی
‫وقتی روت تحقیق می‌کردم، ‫بهم گفتن که خیلی آدم منطقی‌ای هستی
‫مثلاً، به خرافات احمقانه اعتقاد نداری
‫مثل الماس‌های نفرین‌شده
‫با وجود اینکه در اختیار داشتنِ ‫این سنگ قیمتی خاص
‫باعث شد دخترت نابینا بشه
‫پس، به‌عنوان یه مرد عاقل
‫فکر نکنم حاضر بشی جونت رو ‫بابت یه تیکه سنگ بدی
‫ولی جونت رو برای اون میدی
‫این یعنی الماس پیش دخترتـه
‫اگه دخترت رو پیدا کنم، ‫الماس رو هم پیدا می‌کنم
‫توی همچین اتاق‌هایی، ناقوس‌های بی‌صدایی هستن ‫که فقط آدمایی مثل من می‌تونن صداشون رو بشنون.
‫الان یه صدا شنیدم
‫آره، هر چیزی یه صدایی داره
‫فقط باید گوش بدی
‫خیال می‌کنی «دریای آتش» ‫بهت عمر جاودان میده؟
‫متأسفم
‫مرگ به سراغت میاد
‫ولی اگه کسی رو دوست داشته باشی
‫عشقـه که بعدش باقی می‌مونه
‫واسه همینـه که دخترم توی نور ‫زندگی می‌کنه، نه تاریکی
‫اینا ابزارم برای بررسی سنگ‌های قیمتی بودن
‫ولی فهمیدم
‫واسه همچین موقعیت‌هایی ‫خیلی مناسبن
‫الان بیشتر از سه ساعته که
‫وقت تلف کردیم تا یه آدرس بهم بدی
‫متوجه شدم که توی خیلی از موقعیت‌ها
‫درد از وفاداری و وطن‌پرستی قوی‌تره
‫ولی سوال اینـه
‫درد از عشق قوی‌تره؟
‫سوالم این بود
‫درد قوی‌تر از عشقـه؟
‫می‌‌خوای جواب این سوال رو بدونی؟
‫جوابش نه ـه!
‫اون هیچی بهم نگفت
‫سه ساعت شکنجه‌اش کردم ‫ولی با اینحال هیچی بهم نگفت
‫حاضر نشد یه آدرس بهم بده
‫حاضر نشد از خیرِ تو بگذره
‫بنابراین...
‫نه. نه...
‫آره ماری. پدرت مُرده
‫من کُشتمش
‫بابا، تو نمی‌میری
‫تا موقعی که من بمیرم
‫ماری، متوجهی توی چه وضعیتی هستی؟
‫من می‌تونم این در رو منفجر کنم
‫- من نمی‌میرم... ‫- هر موقع که بخوام
‫تا وقتی که اون بمیره
‫بهم بگو پدرت الماس رو کجا قایم کرده ‫تا تنهات بذارم
‫من تنها نیستم
‫شاید یه نارنجک دستی داشته باشی
‫ولی من یه اسلحه دارم
‫آخه کی اونقدر احمق و بی‌ملاحضه‌ست ‫که به یه دخترِ کور اسحله بده؟
‫عمو اتینم اسلحه رو بهم داد و ‫یادم داد چطوری ازش استفاده کنم
‫اگه از اون در رد بشی
‫بهت شلیک می‌کنم، همونطور که ‫عمو اتینم بهم یاد داده
‫اینکه هفت تیر عموت رو داری ‫اوضاع رو پیچیده می‌کنه
‫ولی فقط یه‌کم، زیاد نه
‫- چی گفتی؟ ‫- گفتم...
‫شاید اسلحه داشته باشی، ماری
‫ولی چیزی که نداری، چشمـه
‫و به زودی...
‫گوش هم نداری
‫از ده می‌شمرم
‫بعدش طنابی رو که به ‫ضامن نارنجک وصله می‌کشم
‫انفجار کلی ترکش داره
‫پس پیشنهاد می‌کنم عقب وایستی!
‫فقط می‌خوام مطمئن بشم بعد ‫ترکوندنِ در زنده می‌مونی
‫ولی انفجار گوشِت رو کـَر می‌کنه
‫تا سی ثانیه، هیچی نمی‌شنوی
‫و همین موقع‌ست که وارد اتاق میشم و
‫تنها خطری که تهدیدم می‌کنه ‫یه دختر کوچولوی نیمه‌هوشیاره
‫که هیچی جز حس بویایی نداره
‫این آخرین فرصتتـه. باهام حرف بزن!
‫ورنر!
‫امروز قرار نیست بمیریم
‫دارم میام، ماری
‫ده
‫حتی اگه کـَر هم بشم ‫بازم صدای تو رو می‌شنوم
‫نُه
‫هشت
‫هفت
‫شش
‫پنج
‫چهار!
‫سه!
‫دو
‫یک
‫ماری!؟ حالت خوبه؟
‫ماری! کجایی؟
‫عمو اتین‌ـت منو فرستاد
‫- ماری! ‫- من اینجام!
‫تو کی هستی؟
‫اسمم ورنره
‫من یه سرباز آلمانی‌ام ولی دوستت هستم
‫عمو اتین‌ـت استادِ من هم بود!
‫داستانت نامربوطـه، خائن!
‫و مطمئن باش، خیلی‌زود ‫داستانت هم باهات می‌میره
‫ماری، اسلحه‌ات شش تا گلوله داره
‫پنج تاش رو شمردم
‫پس یه گلوله مونده
‫پس اول میرم ترتیب این خائن رو میدم، ‫بعد میام سراغ تو
‫داره از پله‌ها میاد پایین
‫نصف مسیر رو اومده. ‫صدای هر پله رو می‌شناسم.
‫تقریباً به اتاق پذیرایی رسیده
‫پنج قدم دیگه مونده
‫تقریباً به آخر پله‌ها رسیده
‫روی پله‌های بیرونِ دره!
‫هر چیزی یه صدایی داره
‫فقط باید گوش بدی
‫تو یه سرباز آلمانی هستی
‫من دیگه هیچی نیستم
‫جز اینکه زنده‌ام
‫به لطف تو
‫اون چیه؟
‫چی؟
‫حتماً داخل ماکت بوده
‫- شبیه الماسـه ‫- بهش دست نزن
‫چرا نه؟
‫ولش کن
‫گفتی
‫عموم استاد تو هم بوده؟
‫آره
‫گفتی که
‫پروفسور تو رو فرستاده؟
‫اون...
‫ازم خواست بهت بگم...
‫چی رو بهم بگی؟
‫یه ببر مُرده خوشحال‌تر از ببر توی قفسـه
‫ولی اون...
‫ولی خودش کُشته شد
‫اون گفت تو آزادش کردی
‫از مرگش خوشحال‌تره
‫همین رو گفت
‫من... من...
‫همینجا می‌نشست؟
‫به حرفاش گوش می‌دادی؟
‫اون مثل پدرم بود
‫به معنای واقعی
‫من یتیم بودم
‫وقتی چشام رو می‌بستم اینجا رو می‌دیدم
‫من هم دیدمش
‫لازم نبود چشمام رو ببندم
‫مهم‌ترین نور
‫نوریـه که نمی‌تونی ببینی
‫انگار گرسنه‌ای
‫نیستم
‫من که هستم
‫هلو دوست داری؟
‫هلو دوست دارم
‫دستت رو باز کن
‫ممنون
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫دارم رادیو رو تعمیر می‌کنم
‫آهنگی که پروفسور همیشه می‌ذاشت
‫هنوز داریش؟
‫خواهر عزیزم، جوتا...
‫نمی‌دونم داری گوش میدی یا نه
‫ولی اگه گوش میدی
‫پس بدون که من زنده‌ام و
‫هنوز ذهنم روی همون طول موجـه
‫توی فرانسه‌ام
‫سعی می‌کنم بیام خونه
‫و وقتی برگشتم، ‫همه چی رو برات میگم
‫چیزای خیلی زیادی هست
‫ولی از همه مهم‌تر
‫پروفسور رو دیدم. از نزدیک.
‫اون جونم رو نجات داد
‫و الان روی صندلیش نشستم
‫با دختری که زیباترین چشم‌ها رو داره
‫باید برم
‫با تمام عشق و محبتم.
‫اونا نزدیکن
‫من شهر رو خیلی خوب می‌شناسم. ‫گذرگاه‌های مخفی رو بلدم.
‫می‌تونم تا دیوارهای شهر همراهیت کنم
‫نه
‫نه. اگه همراهم گیر بیفتی، ‫به‌عنوان همدست بهت شلیک می‌کنن
‫ولی دوباره همدیگه رو می‌بینیم
‫کجا؟
‫روی موج کوتاه 13.10
‫هر وقت صداتو پخش کنی، گوش میدم
‫و موقعی که جنگ تموم شد، ‫اگه بخوای بیام اینجا، میام.
‫شاید نظرت عوض بشه
‫نمیشه
‫پس حتماً گوش کن
‫گوش می‌کنم
‫مثل همیشه
‫باید خودت رو تسلیم آمریکایی‌ها کنی
‫آدمای اینجا می‌کشنت
‫ولی آمریکایی‌ها بهت کفش و غذا میدن
‫همینطور یه فرصت
‫خیلی‌خب
‫من هم باهات میام
‫می‌خوام مطمئن بشید کل این محدوده ‫پاکسازی شده باشه و خطری وجود نداشته باشه.
‫من به حرفات گوش میدم
‫- گروهبان! این مرد رو بازداشت کن! ‫- زود باش
‫ما موفق شدیم ماری! موفق شدیم!
‫کاری از: ‫امـیـر سـتـارزاده ‫AM1Я H1tmaN
مسترمووي - دانلود فيلم و سريال بدون سانسور kut.st/mrmovie1